Doberman zwraca uwagę elegancką, sportową sylwetką i pewnym sposobem poruszania się. To jednak nie tylko efektowny pies stróżujący. Jest inteligentny, aktywny, mocno związany z człowiekiem i potrzebuje opiekuna, który zapewni mu zarówno ruch, jak i zajęcie umysłowe.

Czy doberman nadaje się dla każdego? Niekoniecznie. To rasa wymagająca czasu, konsekwencji i odpowiedzialnego prowadzenia. Dobrze wychowany doberman może być jednak oddanym psem rodzinnym, partnerem do sportu i psem, który bardzo chętnie współpracuje z człowiekiem.

Skąd pochodzi doberman?

Doberman jest stosunkowo młodą rasą. Powstał pod koniec XIX wieku w Niemczech,                     w okolicach miasta Apolda. Za twórcę rasy uważa się Karla Friedricha Louisa Dobermanna, który potrzebował psa mogącego towarzyszyć mu podczas pracy i zapewniać ochronę.

Dokładnie nie wiadomo, jakie rasy wykorzystano do stworzenia pierwszych dobermanów.                           W źródłach wymienia się m.in. przodków rottweilera, owczarków niemieckich, pinczera niemieckiego i wyżła weimarskiego. Później w rozwoju rasy pojawiły się również wpływy innych psów użytkowych i chartów.

Pierwotnie doberman miał być przede wszystkim psem ochronnym i użytkowym. Z czasem rasa znalazła zastosowanie także jako pies policyjny, wojskowy, sportowy i rodzinny.

Jak wygląda doberman?

Doberman ma charakterystyczną, atletyczną budowę. Jego sylwetka jest zwarta i umięśniona, ale nie powinna sprawiać wrażenia ciężkiej.

Typowe cechy wyglądu to:

• smukła, muskularna sylwetka,
• klinowata głowa,
• krótka i przylegająca sierść,
• mocne kończyny,
• naturalnie zwisające uszy,
• długi ogon.

Wysokość w kłębie wynosi zwykle około 61–71 cm, zależnie od płci.

W Polsce i wielu innych krajach europejskich dobermany najczęściej spotyka się                              z naturalnymi uszami i ogonem. Kopiowanie uszu i ogona jest zabiegiem kosmetycznym i nie jest potrzebne psu do prawidłowego funkcjonowania.

Charakter i usposobienie dobermana

Doberman jest psem czujnym, inteligentnym i bardzo mocno przywiązanym do opiekuna. Zwykle chce być blisko swojej rodziny i chętnie uczestniczy w codziennym życiu domowników. Jednocześnie zachowuje sporo samodzielności i potrafi szybko oceniać sytuację.

Silny instynkt stróżowania sprawia, że doberman często uważnie obserwuje otoczenie                  i może być zdystansowany wobec obcych. Nie powinno się jednak utożsamiać tej cechy                     z agresją. Prawidłowo socjalizowany i dobrze prowadzony pies powinien być stabilny, przewidywalny i możliwy do kontrolowania.

W wychowaniu bardzo ważna jest konsekwencja. Doberman szybko się uczy, ale przy braku jasnych zasad może próbować działać po swojemu. Nie potrzebuje twardego traktowania, lecz spokojnego, przewidywalnego opiekuna, który jasno pokazuje, jakie zachowania są akceptowane.

Niektóre dobermany bywają pobudliwe, szczególnie w młodym wieku. Właśnie dlatego oprócz ruchu potrzebują także nauki odpoczynku, spokojnego zachowania w domu i pracy nad samokontrolą.

Wobec dzieci doberman może być opiekuńczy i mocno przywiązany, ale jak każdy duży                i silny pies powinien mieć kontakt z dziećmi pod nadzorem dorosłych. Ważne jest również nauczenie dziecka, jak prawidłowo zachowywać się przy psie.

Relacje z innymi zwierzętami zależą od konkretnego psa, jego doświadczeń i socjalizacji. Wczesne, spokojne zapoznawanie z innymi psami oraz kotami może ułatwić późniejsze wspólne życie.

Doberman nie jest z natury psem agresywnym. Ryzyko problemów z zachowaniem rośnie wtedy, gdy brakuje odpowiedniej socjalizacji, konsekwentnego wychowania, ruchu i pracy umysłowej. Dlatego przy tej rasie szczególnie ważne jest odpowiedzialne prowadzenie od szczenięcia.

Jego charakter i temperament ( nowy art. na tuf tuf)sprawiają, że najlepiej odnajduje się przy opiekunie, który potrafi połączyć aktywność, jasne zasady i bliski kontakt z psem.

 

Dla kogo jest doberman?

Doberman najlepiej sprawdzi się u osoby, która lubi aktywny tryb życia i chce rzeczywiście spędzać czas z psem.

Dobrym opiekunem będzie ktoś, kto:

• ma czas na codzienny ruch,
• chce pracować z psem,
• potrafi stosować spójne zasady,
• rozumie znaczenie socjalizacji,
• jest gotowy poświęcić czas na szkolenie,
• chce mieć bliski kontakt z psem.

Nie oznacza to, że dobermana może mieć wyłącznie bardzo doświadczony właściciel. Pierwszy pies również może być dobermanem, ale wtedy szczególnie warto korzystać  z pomocy dobrego szkoleniowca lub behawiorysty.

To rasa mniej odpowiednia dla osoby, która oczekuje psa niewymagającego dużej aktywności albo spędzającego większość dnia samotnie.

Ile ruchu potrzebuje doberman?

Doberman jest rasą aktywną. Codzienne krótkie wyjście wokół bloku zwykle nie wystarczy.

Dorosły, zdrowy pies potrzebuje dłuższych spacerów i dodatkowej aktywności. Dobermany mogą dobrze odnajdywać się w takich zajęciach jak:

• bieganie z opiekunem,
• canicross,
• dogtrekking,
• agility,
• trening posłuszeństwa,
• tropienie,
• trening sztuczek,
• zabawy węchowe.

Nie każdy spacer musi być jednak treningiem sportowym. Równie potrzebny jest spokojny spacer, podczas którego pies może węszyć i eksplorować otoczenie.

W domu przydatne mogą być maty węchowe i proste zabawy umysłowe. Doberman potrzebuje bowiem nie tylko zmęczenia fizycznego, ale również pracy głową.

Przysmaki podczas treningu – co wybrać?

W przypadku psa, który dużo ćwiczy z opiekunem, wygodne są małe nagrody, które można szybko podać.

W ofercie BULT znajdują się m.in. Protein Bar  dostępne w różnych smakach. Miękka forma pozwala dzielić batonik na mniejsze kawałki, dlatego może sprawdzić się podczas spaceru czy treningu. BULT oferuje również suszone paski i inne niewielkie przysmaki treningowe. 

Przy częstym nagradzaniu trzeba pamiętać, że przysmaki również dostarczają kalorii. Im więcej nagród pies dostaje podczas treningu, tym bardziej warto uwzględnić je w całodziennej dawce jedzenia.

Jak wychowywać dobermana?

Doberman szybko się uczy, ale inteligencja psa nie oznacza, że wychowanie zrobi się samo.

Najważniejsze są:

• wczesna socjalizacja,
• spójne zasady,
• spokojne i konsekwentne prowadzenie,
• regularny trening,
• nauka odpoczynku,
• kontakt z różnymi ludźmi, psami i środowiskami.

W pracy z dobermanem warto stosować metody oparte na nagradzaniu prawidłowych zachowań. Krzyk i ostre metody mogą zwiększać stres i pogarszać relację z opiekunem.

Dobrym pomysłem są zajęcia z posłuszeństwa, tropienia lub innych aktywności, które wymagają od psa współpracy i koncentracji.

Czy doberman może mieszkać w bloku?

Tak. Sam metraż mieszkania nie przesądza o tym, czy pies będzie szczęśliwy.

Doberman mieszkający w bloku, ale regularnie spacerujący i pracujący z opiekunem, może mieć lepsze warunki niż pies pozostawiony przez cały dzień sam w dużym ogrodzie.

Ważne są:

• odpowiednia ilość ruchu,
• praca umysłowa,
• możliwość spokojnego odpoczynku,
• kontakt z człowiekiem.

Ogród może być wygodnym dodatkiem, ale nie zastępuje spacerów i wspólnych zajęć.

Czy doberman dobrze znosi samotność?

Dobermany są mocno nastawione na kontakt z człowiekiem. Dlatego samotność powinna być uczona stopniowo od młodego wieku.

Nie oznacza to, że każdy doberman będzie miał problem z zostawaniem samemu. Dużo zależy od indywidualnego psa, jego doświadczeń i sposobu nauki.

Warto od początku przyzwyczajać psa do krótkich okresów samodzielnego odpoczynku, zamiast czekać do momentu, kiedy nagle będzie musiał zostać sam przez kilka godzin.

Jak pielęgnować sierść dobermana?

Pod tym względem doberman jest stosunkowo łatwy w pielęgnacji.

Krótka, przylegająca sierść nie wymaga częstych wizyt u groomera. Zwykle wystarczy systematyczne przeczesanie psa miękką szczotką lub gumową rękawicą.

Regularne czesanie pomaga:

• usunąć martwy włos,
• kontrolować stan skóry,
• zauważyć podrażnienia lub zmiany skórne,
• ograniczyć ilość sierści pozostającej w domu.

Psa nie trzeba kąpać bardzo często. Kąpiel ma sens wtedy, gdy rzeczywiście się zabrudzi.

Jak dbać o uszy, zęby i pazury?

Pielęgnacja dobermana nie kończy się na sierści.

Uszy

Uszy warto regularnie oglądać. Nie powinno się jednak czyścić ich profilaktycznie głęboko patyczkiem. Jeśli pojawia się nieprzyjemny zapach, wydzielina, zaczerwienienie albo pies zaczyna intensywnie potrząsać głową, potrzebna może być kontrola weterynaryjna.

Zęby

Najlepszą podstawą profilaktyki jamy ustnej jest regularne szczotkowanie zębów pastą przeznaczoną dla psów.

Naturalne gryzaki mogą być dodatkowym sposobem na zajęcie psa. W BULT dostępne są m.in. różne suszone gryzaki oraz przysmaki jednoskładnikowe.

Pazury

Pazury należy kontrolować regularnie. Szczególnej ostrożności wymagają ciemne pazury, ponieważ trudniej zobaczyć przebieg naczyń krwionośnych. Jeżeli opiekun nie czuje się pewnie, może poprosić o pomoc groomera lub lekarza weterynarii.

Co je doberman?

Żywienie powinno być dopasowane do wieku, wielkości, aktywności i kondycji psa.

Podstawą może być pełnoporcjowa karma sucha, mokra albo odpowiednio zbilansowana dieta przygotowywana w domu. Nie warto jednak samodzielnie komponować diety BARF czy gotowanych posiłków bez wiedzy o zapotrzebowaniu psa na wapń, fosfor, witaminy                               i pozostałe składniki odżywcze.

Dobór karmy dla dobermana zależy także od tego, czy mamy szczeniaka, dorosłego psa czy seniora.

Jakie produkty BULT mogą przydać się przy dobermanie?

Przy tej rasie szczególnie praktyczne są produkty, które można wykorzystać podczas aktywności i późniejszego wyciszenia.

Do treningu można wykorzystać BULT Protein Bar lub inne niewielkie przysmaki. Protein Bary mają wygodny format i można je dzielić na mniejsze porcje.

Po spacerze lub w spokojniejszej części dnia można podać odpowiednio dobrany naturalny gryzak. BULT ma w ofercie m.in. suszone gryzaki i przekąski bez sztucznych barwników                       i wypełniaczy.

Nie chodzi o to, żeby przysmakami zastępować codzienny posiłek. Mają być dodatkiem do zbilansowanej diety i narzędziem, które można wykorzystać w treningu albo podczas spokojnego odpoczynku.

Na co najczęściej chorują dobermany?

Dobermany mają predyspozycje do niektórych problemów zdrowotnych. Jednym z najważniejszych jest kardiomiopatia rozstrzeniowa, czyli DCM. W rasie zwraca się również uwagę m.in. na problemy z odcinkiem szyjnym kręgosłupa, określane jako zespół Wobblera.

Dlatego przy wyborze szczeniaka znaczenie mają nie tylko wygląd i osiągnięcia rodziców, ale również badania zdrowotne wykonywane w hodowli.

Regularne kontrole weterynaryjne są szczególnie ważne, ponieważ część chorób przez dłuższy czas może rozwijać się bez bardzo wyraźnych objawów.

Na długość życia dobermana wpływają m.in. genetyka, stan zdrowia, profilaktyka, prawidłowa masa ciała i warunki życia.

Hodowla, zakup i cena dobermana

Kupując dobermana, warto zwracać uwagę nie tylko na cenę szczeniaka, ale przede wszystkim na pochodzenie psa, badania rodziców i warunki, w jakich rozwija się miot.

Najbezpieczniejszym wyborem jest hodowla FCI działająca w ramach organizacji uznawanej przez Fédération Cynologique Internationale. W Polsce najczęściej oznacza to hodowlę zrzeszoną w ZKwP.

Przy odbiorze szczeniaka właściciel powinien otrzymać podstawową dokumentację, m.in.:

• metrykę,
• książeczkę zdrowia albo paszport,
• informacje o szczepieniach,
• informacje o wykonanych odrobaczeniach,
• dane hodowcy i rodziców szczeniaka.

Metryka jest dokumentem potwierdzającym pochodzenie psa i na jej podstawie można później wyrobić rodowód.

W dobrej hodowli warto zapytać także o linię hodowlaną, badania zdrowotne rodziców, ich temperament i ewentualne osiągnięcia sportowe lub wystawowe. Przy dobermanie ma to szczególne znaczenie, bo rasa ma określone predyspozycje zdrowotne.

Trzeba też uważać na pseudohodowle, które kuszą znacznie niższą ceną. Niska cena może oznaczać oszczędności na badaniach rodziców, opiece weterynaryjnej, socjalizacji czy warunkach utrzymania szczeniąt.

Dobra, renomowana hodowla powinna:

• pokazać warunki, w jakich żyją psy,
• udostępnić informacje o rodzicach miotu,
• przedstawić wyniki badań zdrowotnych,
• odpowiedzieć na pytania o charakter szczeniąt,
• przekazać pełną dokumentację.

Nie warto więc kierować się wyłącznie ceną. Przy dobermanie dużo ważniejsze są zdrowie, temperament i odpowiedzialny dobór rodziców niż najniższy koszt zakupu.

Czy istnieje typ europejski i amerykański dobermana?

W internecie często spotyka się określenia „doberman europejski” i „doberman amerykański”.

Nie są to jednak dwie oddzielne rasy. Różnice mogą wynikać z linii hodowlanych, standardów stosowanych przez poszczególne organizacje oraz kierunku prowadzonej selekcji.

Dlatego lepiej patrzeć na konkretnego psa, jego pochodzenie, zdrowie i charakter niż wybierać wyłącznie na podstawie etykiety „typ europejski” czy „amerykański”.

Czy doberman jest dobrym psem rodzinnym?

Może być.

Dobrze zsocjalizowany i prawidłowo prowadzony doberman może mocno przywiązać się do rodziny i uczestniczyć w jej codziennym życiu.

Przy dzieciach trzeba jednak pamiętać, że to duży, silny i aktywny pies. Kontrola kontaktu dziecka z psem jest ważna niezależnie od rasy.

Podobnie wygląda sytuacja w relacjach z innymi zwierzętami. Wczesna socjalizacja może ułatwić wspólne życie, ale nie można zakładać, że każdy doberman automatycznie zaakceptuje każdego psa czy kota.

Podsumowanie

Doberman jest inteligentnym, energicznym i mocno związanym z człowiekiem psem. Najlepiej odnajduje się u opiekuna, który zapewni mu regularny ruch, pracę umysłową, jasne zasady i odpowiednią ilość odpoczynku.

Pielęgnacja tej rasy nie jest trudna, ale wymaga systematyczności. Warto regularnie kontrolować sierść, skórę, uszy, zęby i pazury, a także pamiętać o profilaktyce zdrowotnej.

W codziennym życiu z dobermanem przydatne mogą być również niewielkie przysmaki treningowe i naturalne gryzaki. Dobrze sprawdzają się jako element treningu, nagroda za współpracę albo spokojne zajęcie po aktywnym spacerze.

FAQ

Czy doberman nadaje się dla początkującego właściciela?
Może, ale opiekun powinien być przygotowany na regularne szkolenie, socjalizację i dużą ilość wspólnej aktywności. Pomoc dobrego szkoleniowca może bardzo ułatwić pierwsze miesiące.

Czy doberman może mieszkać w bloku?
Tak. Ważniejsza od powierzchni mieszkania jest odpowiednia ilość spacerów, aktywności i kontaktu z człowiekiem.

Czy doberman potrzebuje dużo ruchu?
Tak. To aktywna rasa, która dobrze odnajduje się w dłuższych spacerach, bieganiu, tropieniu, treningu posłuszeństwa czy sportach kynologicznych.

Czy doberman jest trudny w pielęgnacji?
Nie. Krótka sierść jest łatwa w utrzymaniu, ale trzeba regularnie kontrolować uszy, zęby, skórę i pazury.

Czy doberman może być psem rodzinnym?
Tak, pod warunkiem odpowiedniej socjalizacji i wychowania. Jest to jednak duży i aktywny pies, dlatego kontakty z małymi dziećmi powinny odbywać się pod kontrolą dorosłych.

Czy doberman może zostawać sam?
Tak, ale powinien być tego uczony stopniowo. Rasa jest mocno związana z człowiekiem i może źle znosić nagłe, wielogodzinne pozostawanie bez opiekuna.

Jakie sporty nadają się dla dobermana?
W zależności od zdrowia i temperamentu psa mogą to być m.in. canicross, dogtrekking, agility, tropienie, trening posłuszeństwa czy bieganie z opiekunem.

 Elżbieta Górnik – specjalistka ds. żywienia psów i kotów | BULT Autorka treści edukacyjnych BULT poświęconych żywieniu i codziennej opiece nad psa